Volmacht 2.0 Een onvermijdelijke keuze ?
Wij spreken regelmatig met volmachten partijen die NH1816 als verzekeraar oprecht waarderen om de persoonlijke service, de directe lijnen, de betrouwbaarheid, de concurrerende particuliere producten, maar zeker ook hun onomwonden keuze voor het intermediair. Allemaal kwaliteiten die in de huidige tijd bijna uniek zijn. Maar als we dan vragen of ze hun NH1816 portefeuille de komende jaren zien groeien, stokt het gesprek, want dan steekt het ontbreken van een NH1816 volmacht altijd direct de kop op. Waarom heeft de “Parel van Oudkarspel” daar nog steeds geen antwoord op horen wij u denken? NH1816 houdt al decennia vast aan een principiële keuze: wij verstrekken geen volmachten. Er zit ook best een begrijpelijke ideologie achter: het ‘ledenbelang’ staat centraal, men bewaakt een eigen acceptatiediscipline en koestert de directe relatie met het intermediair. Toch is er anno 2026 best een aantal argumenten te bedenken waarom die keuze langzamerhand begint te schuren.
Schaal- en distributiebereik
Zonder volmacht werkt NH1816 bijna op persoonlijk wijze en voor een deel via het kleinere en middelgrote intermediair. Volmacht partijen c.q. serviceproviders daarentegen bedienen duizenden intermediairs tegelijk via één relatie. Die structurele distributievoorsprong is niet makkelijk in te halen. Concurrenten van NH1816 profiteren hier ook steeds vaker van. Voor een onderlinge verzekeraar die premie-stabiliteit zoekt door voldoende schaal, is dit een relevant aandachtspunt. Dat wil niet zeggen dat volume per se beter is dan kwaliteit. Maar als schaal bepalend is voor premie-stabiliteit op lange termijn, dan is het een argument dat serieus genomen moet worden en niet afgedaan kan worden als een keuze voor kwantiteit boven kwaliteit.
Kostenpositie
Eigen acceptatie kent een overwegend vaste kostenstructuur. De kosten voor interne acceptatieteams, IT-platforms en claims lopen door, ook als de omzet tegenvalt. Volmacht schuift dat naar variabele tekencommissie die meebeweegt met volume. In conjunctureel magere jaren drukt dat verschil op het resultaat. Het is niet toevallig dat de discussie over volmacht partners in combined-ratio-piekjaren steeds even de kop opsteekt.
Het kwaliteitsargument klopt niet meer
Het anti-volmacht-sentiment stamt uit een realiteit die er niet meer is. Dit is de kern. De stelling dat volmachten de acceptatiediscipline verlagen, stamt uit de jaren negentig. Toen had die kritiek wellicht enige grond, maar nu zeker niet meer. Moderne NVGA-volmacht partijen werken met het vier ogen principe, periodieke portefeuille-audits, vooraf vastgelegde acceptatierichtlijnen, real time data-feedback. Daar komt nog bij dat combined-ratio’s van professionele volmacht partijen niet structureel slechter zijn dan acceptanten van acceptanten. We snappen dat dit gevoelig ligt voor een onderlinge verzekeraar die haar identiteit bouwt op eigen acceptatie. Maar het argument heeft zijn houdbaarheid verloren. Wie het in 2026 nog gebruikt, verdedigt een werkelijkheid die er niet meer is.
Productinnovatie en slagvaardigheid
Volmacht partijen zitten dichter op het lokale risico. Ze kunnen sneller nicheproducten lanceren – zoals cyber, MKB, ZZP, VvE, recreatieverzekeringen etc. – omdat ze minder centrale besluitvormingslagen hebben. NH1816 mist die wendbaarheid. Dat is geen fatale tekortkoming, maar het betekent dat NH1816 de innovatiestromen die buiten haar kernmarkt ontstaan grotendeels aan zich voorbij ziet gaan.
Technologie en data
Volmachten partijen investeren fors in premieberekeningssystemen, API-distributie en ketenintegratie. NH1816 opereert buiten die technologieomgeving en mist zo de data-inzichten die hieruit voortvloeien. Sommige distributiekanalen zijn simpelweg niet technisch te bedienen zonder die infrastructuur in 2026.
Een krimpend kanaal
Het vrije intermediair krimpt gestaag in aantallen. Pools, franchiseketens en (digitale) distributieplatforms groeien juist. Wie zich uitsluitend richt op het provinciale intermediair bouwt uiteindelijk op een smaller wordende basis. Dat hoeft geen probleem te zijn als de kwaliteit van dat kanaal hoog genoeg blijft en als NH1816 haar loyale intermediairs kan vasthouden. Maar het is een risico dat zeker ook benoemd dient te worden.
We zijn al sinds jaar en dag de beste en groeien als kool
Dit is een zeer terechte, maar ook verdiende tegenwerping vanuit Oudkarspel, maar wij voorzien tegelijkertijd dat de combinatie van technologische versnelling en de rigide afwijzing van het volmacht kanaal ertoe kan leiden dat volmacht partijen hun NH1816 portefeuilles versneld zullen migreren naar hun eigen volmacht faciliteiten, met potentieel materiële gevolgen voor het distributiebereik en het premievolume van NH1816.
Voor de assurantieondernemer is er één hele praktische consequentie
Een portefeuille met een overwegend NH1816-aandeel kent geen zogenaamde volmachtopslag in de factor bij uiteindelijke verkoop en is gekoppeld aan de directe adviesrelatie. Dat is geen zwak punt op zich, maar wie aan- of verkoop overweegt, doet er goed aan deze distributie-afhankelijkheid nadrukkelijk mee te wegen in zijn of haar groei- of exit scenario.
Tenslotte
Dit artikel is geen pleidooi vóór of tégen volmacht of om kritiek te leveren op het beleid van NH1816. Er zijn goede redenen om het anders te willen doen en in Oudkarspel heeft men daarmee een indrukwekkend trackrecord opgebouwd dat zich niet makkelijk laat afdoen als achterhaald. De vraag is niet langer óf NH1816 zonder volmacht succesvol kán blijven, maar of die strategie op lange termijn nog schaalbaar genoeg is in een markt die structureel verandert.
CJB is een onafhankelijk boetiek advieskantoor, gespecialiseerd in de verkoop en waardering van assurantieondernemingen en assurantieportefeuilles. Daarnaast publiceert CJB regelmatig opinieartikelen over de intermediaire distributie.
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Sylvia Houtveen op +31 6 19676874 of op sylvia@ciscobarao.nl.
